Basit Bir Hesaplama BMI'dan Daha İyi Şekilde Yüksek Tansiyonu Tahmin Edebilir

Finlandiya ve ABD'den bir ekip, bel-boy oranının (WHtR) yüksek tansiyon ve tam hipertansiyon riski taşıyan kişileri tahmin etmede daha doğru olduğunu öne sürüyor.

BMI uzun süredir aşırı kilo ve obezite için bir tarama aracı olarak kullanılıyor olsa da, doğruluğu sorgulanıyor. Obezite ve yüksek tansiyonun yakından ilişkili olduğunu biliyoruz, bu nedenle BMI, aşırı vücut yağı ve hipertansiyonun neden olduğu ilgili kardiyovasküler sorunların riskini tahmin etmede güvenilir olmayabilir.

Doğu Finlandiya Üniversitesi'nden epidemiyolog Mahidere Ali, “Etnik kökenler, yaş kategorileri ve anket döngüleri arasında tutarlı ilişkiler gösterildikten sonra, WHtR'ye dayalı yağ kütlesi tahminlerinin, hipertansiyon riski konusunda daha kesin ve klinik açıdan anlamlı bir gösterge sağladığı sonucuna varılabilir” diyor.

“WHtR, erken taramayı güçlendirebilen ve yağlanma ile ilişkili kardiyovasküler riskin tespitini iyileştirebilen basit, ölçeklenebilir bir araçtır.”

Uzmanlar yakın zamanda WHtR için üç kategori tanımladı: normal yağ, yüksek yağ ve aşırı yağ. Burada araştırmacılar, bu kategorilerin yüksek tansiyon ve hipertansiyonu tespit etmede BMI'dan daha iyi olup olmadığını görmek istedi.

12 yaş ve üzeri 19.124 yetişkin ve çocuğun verilerinin analizine göre, özellikle aşırı yağ kategorisi ve tam hipertansiyon söz konusu olduğunda durum gerçekten de böyleydi.

Aşırı yağ kategorisine girenlerin, normal seviyedeki kişilere kıyasla yüksek tansiyona (bu çalışmada 120/70 mm Hg veya üzeri) sahip olma olasılığı yüzde 91, hipertansif olma olasılığı ise (bu çalışmada 140/90 mm Hg veya üzeri) yüzde 161 daha yüksekti.

BMI için bu ilişki çok daha zayıftı – aşırı kilolu veya obez olarak sınıflandırılanların sırasıyla yüksek tansiyona sahip olma olasılığı yüzde 71 ve yüzde 130 daha yüksekti, ancak bu gruplardaki katılımcılarda hipertansiyon için böyle bir ilişki yoktu.

Burada analiz edilen veriler sadece belirli bir anın görüntüsünü yansıtıyor ve katılımcılar araştırmacılar tarafından takip edilmedi. Bununla birlikte, basit bir bel çevresi ve boy hesaplamasının, kan basıncı sorunları yaşama olasılığı yüksek kişileri belirlemenin basit ve hızlı bir yolu olabileceğine dair işaretler vardır – bu da tedavilerin ve değişikliklerin daha erken başlatılabileceği anlamına gelir.

BMI ile ilgili sorunlardan biri, yağ kütlesi ile kas kütlesi arasında ayrım yapmadan boya göre ağırlığı ölçmesidir. Bu fark, birçok sağlık riski nedeni açısından önemlidir ve bu, WHtR'nin getirdiği temel iyileştirmelerden biridir.

Ali, “BMI, yağlanmanın bağımsız etkisini tespit edemedi; bunun nedeni muhtemelen kas kütlesinin karıştırıcı etkisini izole edememesi olabilir. Bu durum, erken aşamalarda kan basıncıyla ilişkisini abartırken, yerleşik hipertansiyonla ilişkisini gizleyebilir” diyor.

Örneğin, fazla yağ kütlesi tip 2 diyabet riskini artırabilirken, fazla kas kütlesi bu riski azaltabilir. Bir kişinin neden fazla kilolu olduğunu bilmek önemlidir.

Önceki çalışmalar, WHtR'nin tip 2 diyabet ve yağlı karaciğer hastalığı riskini tahmin etmenin bir yolu olarak işlev görebileceğini göstermiştir; bu nedenle, bu aşamada bile yararlı bir tıbbi ölçüm olarak güçlü bir üne sahiptir.

BMI şimdilik obezite ve hipertansiyon için standart tarama aracı olmaya devam etse de, yaşınıza ve cinsiyetinize göre kendi WHtR'nizi hesaplamak için kullanabileceğiniz çevrimiçi bir bel-boy oranı hesaplayıcısı bulunmaktadır.

Araştırmacılar yayınladıkları makalede, “Amerika Birleşik Devletleri sağlık sistemi şu anda hem kontrolsüz hipertansiyon hem de yönetilemeyen obezite yükü altında” diye yazıyor.

“WHtR, obezite ve bunun kardiyovasküler hastalık (CVD) sekellerinin taraması, önlenmesi, teşhisi ve yönetiminde BMI'nin yerini alabilecek, ucuz ve herkesin erişebileceği bir araçtır.”